Uczestnictwo jako podstawa życia społecznego w ujęciu Karola Wojtyły

Abstract
Celem rozważań jest próba syntetycznego przedstawienia poglądów Karol Wojtyła na temat uczestnictwa i jego roli w życiu społecznym. W swojej istocie uczestnictwo sprowadza się – zdaniem Wojtyły – do właściwości osoby ludzkiej, mocą której – bytując i działając „wspólnie z innymi”, a więc w różnych relacjach międzyludzkich i społecznych – potrafi ona być sobą i spełniać siebie. Tak pojęte uczestnictwo, przyjmując postać solidarności lub sprzeciwu, jawi się nie tyle jako podstawa życia społecznego w ogóle, co jako podstawa specyficznej formy tego życia – wspólnoty. Jest to ważne o tyle, że – właśnie dzięki uczestnictwu – życie społeczne człowieka przybiera formę wspólnoty, stając się właściwym kontekstem realizacji dobra wspólnego nie tylko w wymiarze przedmiotowym, lecz przede wszystkim w wymiarze podmiotowym.
Description
Keywords
Citation
Paweł Tarasiewicz, Uczestnictwo jako podstawa życia społecznego w ujęciu Karola Wojtyły, w: Wokół antropologii Karola Wojtyły, red. A. Maryniarczyk SDB, P. Sulenta, ks. T. Duma, PTTA, Lublin 2016, s. 417-432
Belongs to collection