Books

Displaying 1 - 5 of 2808 records

Obraz pomocy społecznej w dyskursie medialnym, praktykach komunikacyjnych instytucji i przekonaniach jej przedstawicieli
(Wydawnictwo Naukowe PWN, 2025-12-22) Szyszka, Michał; Szopa, Iwona; Akademia WSB
Monografia stanowi pierwszą w Polsce analizę problematyki dyskursów medialnych oraz praktyk komunikacyjnych, w których centralną rolę odgrywa instytucja pomocy społecznej. Jej wyróżnikiem jest kompleksowe ujęcie oraz umiejscowienie wszystkich elementów rozważań i analiz tej problematyki w ramach dyscypliny nauki o komunikacji społecznej i mediach, przy jednoczesnym zachowaniu interdyscyplinarnego charakteru. Studium koncentruje się na analizie i wyjaśnieniu zjawiska medialnej reprezentacji współczesnej pomocy społecznej oraz jego kluczowych kontekstów. Głównym celem jest analiza praktyk komunikacyjnych dotyczących pomocy społecznej w sferze publicznej, zorientowana na trzy decydujące aspekty, to jest: a) obraz medialny pomocy społecznej, dostępny w wybranych dziennikach oraz w portalach informacyjnych; b) praktyki komunikacyjne instytucji pomocowych; c) przekonania na temat własnego obrazu medialnego pracowników pomocy społecznej. Koncepcja pracy zakłada prezentację i porównanie wyników opartych na dwóch niezależnych komponentach badawczych, zrealizowanych w odmiennych strategiach metodologicznych, komplementarnie ujmujących badane zjawisko. Pierwszy to analiza dyskursu medialnego, przeprowadzona w ramach strategii mieszanej, łączącej metody oraz dane jakościowe i ilościowe. W obrębie głównej metody (AD) zastosowano jakościową analizę ramowania (framing analysis) oraz ilościową technikę analizy zawartości. Analizie poddano wszystkie przekazy dotyczące pomocy społecznej, opublikowane w latach 2019–2022 w sześciu ogólnopolskich mediach: Gazecie Wyborczej, Rzeczpospolitej, Fakcie, Super Expressie, Onecie oraz Wirtualnej Polsce (951 jednostek analizy). Drugi komponent koncentruje się na diagnozie strategii i praktyk media relations instytucji pomocowych, a także na rozpoznaniu aktualnych przekonań oraz wyobrażeń ich pracowników na temat medialnego obrazu sektora i własnej profesji. Badanie oparto na sondażu diagnostycznym, przeprowadzonym w grupie pracowników krajowych, publicznych i niepublicznych jednostek organizacyjnych (n=855). Ma ono charakter propedeutyczny, a zarazem stanowi pierwszą tego typu i tej skali diagnozę polskiego systemu zabezpieczenia społecznego, ukierunkowaną na identyfikację i wyjaśnienie specyfiki praktyk komunikacyjnych. W ramach badania poddano analizie stosowane procedury, zakres wykorzystywania podstawowych narzędzi komunikacyjnych, doświadczenia związane z kontaktami z mediami oraz ocenę gotowości organizacyjnej do kształtowania takich form komunikacji. Umożliwiło to odpowiedź na pytanie: w jaki sposób kształtowane są relacje z mediami w instytucjach pomocy społecznej, a także – komplementarnie – analizę przekonań przedstawicieli tych instytucji dotyczących komunikacji medialnej w tak specyficznym sektorze. Interpretacja i porównanie wyników obu komponentów prowadzi do istotnych wniosków oraz umożliwia sformułowanie szeregu rekomendacji. Analizowane obszary praktyk komunikacyjnych – dyskurs medialny oraz identyfikowany przez pracowników obraz własnej profesji – okazują się głęboko rozbieżne zarówno pod względem treści, jak i dominujących ocen, a punkty styczne pomiędzy tymi dwoma porządkami ogniskują się przede wszystkim wokół cech kultury medialnej o charakterze tabloidalnym. Ujawnione w badaniach zjawiska należy uznać za niepokojące, a w części przypadków alarmujące. Medialny przekaz dotyczący pomocy społecznej ma w przeważającej mierze charakter neutralny, choć – zgodnie z logiką newsową – koncentruje się na kontekstach kryzysowych, przypadkach patologii, nadużyciach, jednocześnie uznaje znaczenie oraz użyteczność instytucji pomocy społecznej, jako istotnego komponentu współczesnego życia społecznego i polityki publicznej. Tymczasem obraz tej instytucji, rekonstruowany na podstawie deklaracji pracowników systemu pozostaje (konsekwentnie) skrajnie negatywny – nacechowany poczuciem stygmatyzacji, a zarazem skoncentrowany na eksponowaniu systemowych dysfunkcji. Równolegle, badanie ujawniło liczne deficyty praktyk media relations instytucji pomocowych, ograniczony zakres adaptacji tego sektora wobec wymogów współczesnego środowiska medialnego. Uzyskane wyniki i wyprowadzone na ich podstawie wnioski interpretowane są w odniesieniu do badań międzynarodowych oraz w ramach szerszych koncepcji teoretycznych: mediatyzacji pomocy społecznej, tabloidyzacji dyskursu (obejmującej m.in. upraszczanie i schematyzację, personalizację odpowiedzialności, ‘kulturę obwiniania’ oraz dominację negatywizmu), a także założenia o strukturalnej sprzeczności pomiędzy logiką mediów a logiką polityki społecznej.
Instrumenty ochrony praw pasażerów lotniczych w kontekście globalizacji usług transportowych
(Uczelnia Łazarskiego, 2026) Konert, Anna; Fortońska, Agnieszka; Uczelnia Łazarskiego
Monografia opisuje współczesne mechanizmy ochrony praw pasażerów lotniczych w warunkach dynamicznego rozwoju transportu i postępującej globalizacji usług transportowych. Analiza prawa lotniczego koncentruje się na ewolucji standardów wyznaczanych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz stosowaniu rozporządzenia (WE) nr 261/2004, z uwzględnieniem praktyki ochrony konsumenta i doświadczeń Europejskiego Centrum Konsumenckiego. Publikacja zgłębia zasady odpowiedzialności przewoźnika lotniczego za odszkodowania lotnicze, opóźnienia i szkody osobowe, włączając w to aspekty zarządzania ryzykiem w transporcie lotniczym. Całość opracowania osadza problematykę roszczeń i bezpieczeństwa w szerokim kontekście ogólnych warunków przewozu oraz międzynarodowego systemu warszawsko-montrealskiego.
Schematy realizacji aktów mowy. Analiza korpusowa wpisów na forach dyskusyjnych
(Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2024) Wabnic, Kamil; Uniwersytet Wrocławski
Monografia prezentuje wyniki badań nad schematami realizacji aktów mowy przeprowadzonych na materiale wpisów pochodzących z 9 polskojęzycznych forów dyskusyjnych. Celem rozprawy było ustalenia inwentarza podstawowych schematów realizacji charakterystycznych dla poszczególnych klas aktów mowy. Materiał badawczy został zgromadzony w formie korpusu specjalistycznego. Korpus przygotowano w dwóch wersjach. Wersja pierwsza znajduje się w repozytorium Korpusomatu, gdzie możliwe jest jej przeszukiwanie wbudowanym konkordancerem. Druga wersja została przetworzona narzędziem Inforex i została ręcznie zaanotowana zgodnie z modelem anotacji opracowanym na podstawie klasyfikacji aktów mowy Searle’a. W wyniku anotacji każdy wpis został podzielony na realizacje poszczególnych klas aktów mowy. Na podstawie zaanotowanego korpusu przeprowadzono analizę corpus-driven, dzięki której wyodrębniono schematy realizacji aktów mowy. Schematy składają się z części praktu, czyli pragmatyczno-semantycznych elementów struktury, których inwentarz został opracowany na podstawie założeń klasyfikacji aktów mowy Searle’a oraz teorii gramatyki lokalnej (local grammar). W części analitycznej pracy znajduje się opis części praktu (ze szczególnym uwzględnieniem wyznaczników aktów mowy) oraz podstawowych schematów. Opis został podzielony według klas aktów mowy. Dodatkowo odrębny rozdział poświęcono modyfikatorom mocy illokucyjnej. Części analityczne pracy zawierają również przykłady realizacji poszczególnych schematów pochodzące z analizowanego materiału. Efektem badań jest zatem inwentarz wyznaczników aktów mowy wraz z charakterystycznymi dla nich schematami realizacji. Inwentarz znajduje się w formie tabeli w zakończeniu monografii.
Wspólne dziedzictwo: Europa Środkowo-Wschodnia na przestrzeni dziejów. Tom I: Z dziejów Wołynia i Podola (XIX-XX w.)
(Kaliskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, 2025-12-20) Durka, Jarosław; Kramar, Jurij; Razyhrayev, Oleh; Smoliński, Aleksander; Uniwersytet Kaliski im. Prezydenta Stanisława Wojciechowskiego; Wołyński Narodowy Uniwersytet im. Łesi Ukrainki w Łucku; Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Dzieje Wołynia i Podola to część historii Polski i Ukrainy. Od unii lubelskiej w 1569 r. wchodziły w skład Rzeczypospolitej Obojga Narodów. W końcu XVIII w. znalazły się w zaborze rosyjskim (cały Wołyń i większość Podola) i pod panowaniem carów przechodziły procesy unifikujące z resztą imperium. W XIX i na początku XX w. były to regiony o złożonej sytuacji narodowościowej. W większości zamieszkała je ludność ukraińska, a bardzo aktywną społeczność stanowili Polacy, którzy organizując powstania narodowe (listopadowe i styczniowe) próbowali pokonać Rosję i odzyskać utraconą odrębność państwową. Liczną mniejszością byli Żydzi, zamieszkujący głównie miejscowości o charakterze miejskim. Obecni byli też Niemcy, Czesi, Białorusini, Rosjanie i inne narodowości. Był to więc teren trudny w warunkach rozwijających się ambicji niepodległościowych. Widoczny był rozwój kultury, choć odbywał się niesprzyjających warunkach carskiej polityki rusyfikacyjnej i znacznego zapóźnienia w rozwoju gospodarczym. Obecny tom to efekt współpracy historyków z Polski i Ukrainy, którzy prezentują swoje spojrzenie na historię tych obu regionów. Poszczególne rozdziały nie są więc wspólnie wypracowanym stanowiskiem, ale stanowią wynik indywidualnych badań. Autorzy wychodzą z założenia, że zestawienie ich studiów w jednym tomie, będzie interesującym dialogiem, a prezentacja spojrzeń z dwóch różnych perspektyw może przyczynić się do wzajemnego lepszego zrozumienia. W tomie rozdziały autorstwa czterech naukowców, dwóch z Polski i dwóch z Ukrainy opublikowano zarówno w języku polskim, jak i w języku ukraińskim. Daje to możliwość łatwego zaprezentowania wyników badań w obu krajach i rozszerza grupę potencjalnych czytelników – nie tylko naukowców, ale wszystkich zainteresowanych wspólna przeszłością. Tom otwiera publikacja Aleksandra Smolińskiego, który dokonał przeglądu literatury historycznej dotyczącej dziejów Kamieńca Podolskiego. Jest to część pierwsza, prezentująca literaturę polską i polskojęzyczną. Kolejna część jest planowana w następnym tomie. Oleh Razyhrayev przedstawił historię ukraińskiego życia kulturowego i oświatowego na Wołyniu w latach 1915–1918. Jurij Kramar skupił swoją uwagę na problematyce mniejszości żydowskiej na Wołyniu w okresie międzywojennym. Z kolei Jarosław Durka przybliżył postać inżyniera Leonarda Szutkowskiego, kierownika Kamieniołomów Państwowych w Janowej Dolinie na Wołyniu.
Kuchnia w PRL
(Europejskie Centrum Solidarności, 2026) Piotrowski, Grzegorz; Europejskie Centrum Solidarności
Władze robiły wszystko, by obywatele PRL przestali celebrować posiłki. Jedzenie miało jedynie zaspokoić potrzebę głodu i poprzez dostarczenie jak największej liczby kalorii – dać robotnikom siłę do pracy ku chwale nowej, ludowej ojczyzny. Na półkach sklepowych często brakowało owoców i warzyw innych niż ziemniaki. Żelazna kurtyna skutecznie odgrodziła nas od inspiracji kulinarnych z Zachodu, mogliśmy jedynie coś podpatrzeć u innych demoludów, które miały dostęp do podobnego zestawu składników. Zawrotną karierę w PRL zrobiło słowo „kombinować”: z powodu niedostatków na rynku spożywczym przygotowujący posiłki mieli ciężki orzech (nomen omen) do zgryzienia, chcąc zapewnić posiłek swojej rodzinie. Zatem kombinowano w kuchni na wiele sposobów: hitem tamtych lat jest marcepan z fasoli, schabowy z mortadeli, nie mającej nic wspólnego oczywiście z włoskim oryginałem, czy parówki z nutrii. Te i inne smaczki z historii kulinarnej Polski Ludowej znajdą Państwo w książce „Kuchnia (w) PRL”.

Recent Submissions