Procesy tożsamościowe a dialogiczność jaźni – problem anamnezis

Abstract
Procesy tożsamościowe są to procesy poprzez które stajemy się istotami społecznymi i wchodzimy w określone role społeczne i realizujemy określone kariery moralne. Ład społeczny, którego doświadczamy normatywnie, pożądając go w naszym procesie poznawania świata poprzez reguły i normy jest ustanawiany poprzez procesy tożsamościowe, które konstruują w sposób aktywny jednostkę społeczną wspólnie z tym co jest zwane strukturą społeczną. Procesy tożsamościowe dotyczą, na najbliższym dla poznania poziomie indywidualnego doświadczenia, pracy nad sobą, którą wykonujemy poprzez dialog z samym sobą. Najczęściej nie postrzegamy jednak samego dialogu, dialog jest trudny do rozpoznania, bowiem jest tak naturalny, że wchodzi w obszar tego co zapomniane, a co może być przedmiotem specjalnej refleksji, którą za można nazwać za Platonem anamnezis. Dialogiczność naszej jaźni jest narzucająca się w refleksji nad nią, natomiast ginie w samym działaniu, kiedy rozmówca rozmawia sam ze sobą. Rozmówca nie wchodzi pomiędzy I i me. Jest albo I albo me. To co ‘pomiędzy’ to właśnie zapomniana przez nas i ciągle odkrywana dialogiczność jaźni.
Description
Fragment książki o procesach tożsamościowych.
Keywords
Citation
Krzysztof T. Konecki (2010) „Procesy tożsamościowe a dialogiczność jaźni – problem anamnezis”, w: Procesy Tożsamościowe. Symboliczno - interakcyjny wymiar konstruowania ładu i nieładu społecznego, Krzysztof T. Konecki, Anna Kacperczyk, red., Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, s. 331-339. [ISBN 978-83- 7525-414-3]