Samotność - znak czasu

Abstract
Solitudo - signum temporis (Samotność - znak czasu) Samotność od najdawniejszych czasów jest częścią ludzkiej egzystencji i z mniejszą lub większą determinacją wzbudza zainteresowanie myślicieli i artystów począwszy od starożytności po czasy współczesne. Większość ludzi na pewnym etapie rozwoju doświadcza samotności: dla jednych jest to tylko epizod pojawiający się wskutek zaistniałych okoliczności, dla innych staje się czymś na dłużej lub na stałe definiującym życie. Samotność kojarzona jest najczęściej z poczuciem wyobcowania, bycia nierozumianym, z brakiem dobrych relacji z innymi czy stanami przygnębienia, wewnętrznym, emocjonalnym bólem. Współczesny świat w deklaracjach płynących zewsząd promuje wspólnotę, stawia na współpracę, podnosi wartość relacji interpersonalnych, ale jednocześnie ten sam świat stawia na odrębność, przymyka oko na egoizm i egocentryzm oraz marginalizowanie słabszych. Współczesny (w szczególności młody) człowiek bombardowany zdobyczami techniki, przy nadmiarze pracy, pogoni za karierą i lansowanym stylem życia znajduje coraz mniej czasu dla siebie i dla innych. Szybkość życia i jednoczesna anonimowość wielkich miast potęguje chęć zatrzaśnięcia drzwi i ucieczkę od „nieznajomych bliźnich” w swój hermetyczny świat. Świat przez szybę chroni prywatność, nie zmusza do zaangażowania, nie zobowiązuje, ale każe płacić swoją cenę: sprawia że człowiek zamiast aktywnie uczestniczyć w życiu społecznym, dzielić zarówno dobre jak i złe, pokonywać wspólnie problemy staje się obserwatorem oderwanym od ludzi, uczuć i rzeczy – samotnym człowiekiem, który w swej samotni analizuje przeżyte wydarzenia i uwalnia emocje.
Description
Solitudo - signum temporis (Loneliness - sign of the times) Loneliness from ancient times is part of human existence and with more or less determination raises the interest of thinkers and artists from antiquity to modern times. Most people at some stage of development experience loneliness: for some it is just an episode occurring as a result of given circumstances, for others it becomes something for a long time or permanently defining life. Loneliness is most often associated with a sense of alienation, of being misunderstood, the lack of good relations with others or states of depression, internal, emotional pain. The modern world in the declarations coming from everywhere promotescommunity relies on co-operation, increases the value of interpersonal relationships, but the same world focuses on individuality, turning a blind eye to theselfishness and self-centeredness as well as marginalization of the weak. Modern (especially young) man bombarded by technical achievements, with an excess of work, the pursuit of career and lifestyle advocate is less and less time for themselves and for others. The speed of life and the attendant anonymity of big cities intensifies the desire tolatch the door and escape from the "unknown neighbors" in own hermetic world. The world through the glass protects your privacy, does not force to engage, does not commits, but makes to pay a price: makes that a man, rather than activelyparticipate in social life, share both good and bad, overcome common problems isan observer detached from people, feelings and stuff - a lonely man who lives in hisloneliness examines the events and releases emotions. Keywords: loneliness, loneliness in the crowd
Keywords
Citation