OPEN Repository

Welcome to OPEN - the Repository of Open Scientific Publications, run by the Interdisciplinary Centre for Mathematical and Computational Modelling, University of Warsaw, previously operating as the CeON Repository. The Repository enables Polish researchers from all fields to openly share their articles, books, conference materials, reports, doctoral theses, and other scientific texts.

Publications in the Repository are indexed by the most important search engines and aggregators and downloaded by users worldwide. We invite you to create an account, deposit your publications, and use the resources of the Repository.

22792 archived items

Recent Submissions

Item
Liczenie w procesie karnym terminów oznaczonych w tygodniach, miesiącach i latach. Glosa do postanowienia SN z dnia 13 listopada 2019 r., I KZP 9/19
(Wolters Kluwer Polska, 2020) Łukowiak, Bartosz; Uniwersytet Wrocławski
W artykule analizie poddano zagadnienie sposobu liczenia terminów w procesie karnym. W oparciu o krytykę stanowiska Sądu Najwyższego, wyrażonego w postanowieniu z 13.11.2019 r., I KZP 9/19, jak również dorobek doktryny prawa karnego procesowego, podjęto próbę znalezienia argumentów przemawiających na rzecz tezy o możliwości zastosowania reguły wyrażonej w art. 123 § 1 Kodeksu postępowania karnego, zgodnie z którą do biegu terminu nie wlicza się dnia, od którego liczy się dany termin, również do obliczania terminów oznaczonych w tygodniach, miesiącach i latach.
Item
Stosowanie reguły in dubio pro reo w postępowaniu w sprawach o odszkodowanie za niesłuszne skazanie, tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie. Glosa do wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 7.09.2018 r., II AKa 200/18
(Wolters Kluwer Polska, 2020) Łukowiak, Bartosz; Uniwersytet Wrocławski
W glosowanym orzeczeniu Sąd Apelacyjny w Katowicach wyraził pogląd, w myśl którego wysłowiona w art. 5 § 2 Kodeksu postępowania karnego reguła in dubio pro reo nie znajduje zastosowania w postępowaniu w sprawach o odszkodowanie za niesłuszne skazanie, tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie, z uwagi na jej sprzeczność z regułą, o której mowa w art. 6 Kodeksu cywilnego. W uzasadnieniu komentowanego wyroku przyjęto, że wynika to z istoty wskazanego wyżej trybu, w tym zwłaszcza z różnicy pomiędzy statusem oskarżonego i wnioskodawcy, jak również z charakteru roszczenia dochodzonego w jego toku. W niniejszym tekście wyrażono aprobatę dla tego stanowiska. Jednocześnie spróbowano poszerzyć argumentację zaprezentowaną przez Sąd Apelacyjny w Katowicach, a także odnaleźć inne powody dla niemożliwości rozstrzygania wątpliwości nieusuniętych w omawianym postępowaniu na korzyść wnioskodawcy.
Item
O pojęciu środka odwoławczego w procesie karnym
(Oficyna Wydawnicza Uczelni Łazarskiego, 2023) Łukowiak, Bartosz; Uniwersytet Wrocławski
Celem pracy jest przeanalizowanie sposobu, w jaki w polskiej nauce prawa karnego procesowego rozumie się pojęcie „środek odwoławczy”, w tym zwłaszcza ocena trafności założenia, że o możliwości uznania danego środka zaskarżenia za środek odwoławczy decydują jego cechy normatywne. Na podstawie analizy właściwości poszczególnych środków zaskarżenia starano się wykazać, że założenie to można uznać za błędne, w związku z czym zaproponowano zmianę dotychczasowej definicji środka odwoławczego i uznanie, że zwrot ten ma charakter jedynie konwencjonalny (umowny), przez co możliwość uznania konkretnego środka zaskarżenia za środek odwoławczy nie powinna zależeć od jego charakteru czy podobieństwa do innych instrumentów prawnych uznawanych za środki odwoławcze.
Item
Skład sądu odwoławczego w postępowaniu w przedmiocie odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary. Glosa do postanowienia Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 26 kwietnia 2018 r., V KK 401/17
(Wolters Kluwer Polska, 2020) Łukowiak, Bartosz; Uniwersytet Wrocławski
In the commented judgment, the Supreme Court expresses the view that the composition of the court panel hearing an appeal should be determined on the basis of Article 449(2) of the Code of Criminal Procedure, also in proceedings relating to collective entities’ liability for acts prohibited on pain of penalty. This should result from the fact that in these proceedings no stage of preparatory proceedings is envisaged and that the cases examined in these proceedings are of lesser gravity, resembling e.g. privately prosecuted cases, to which the aforementioned provision does not apply expressly, nevertheless its application in such cases has been accepted in case law. The paper attempts to demonstrate that this view is mistaken, including especially the fact that proceedings involving liability of collective entities are by no means of lesser gravity, while lack of the preparatory stage results from other reasons. It is also stressed that the critical assessment of this thesis is not affected by the recent amendment to Article 449(2) of the Code of Criminal Procedure or by the ongoing work on a new bill to regulate proceedings in cases of collective entities’ liability for acts prohibited on pain of penalty.
Item
Zakres przedmiotowy reguły in dubio pro reo, czyli o możliwości rozstrzygania na korzyść oskarżonego niedających się usunąć wątpliwości prawnych (analiza kompleksowa)
(Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 2022) Łukowiak, Bartosz; Uniwersytet Wrocławski
Celem pracy jest analiza problemu zakresu przedmiotowego reguły in dubio pro, czyli rozstrzygnięcie trwającego od dekad sporu, czy wyrażony w art. 5 § 2 Kodeksu postępowania karnego nakaz rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego dotyczy również wątpliwości prawnych, czy też powinno się z niego korzystać wyłącznie przy rozstrzyganiu wątpliwości o charakterze faktycznym. Artykuł ten stanowi pierwszą kompleksową analizę tego zagadnienia. Przedstawiono w nim zarówno wszystkie dotychczas wysuwane argumenty na rzecz każdego z przeciwstawnych poglądów, jak i wysunięto szereg własnych, niedostrzeganych dotąd argumentów. W pierwszej części tekstu analizie poddano m.in. charakter prawny dyrektywy in dubio pro reo, w tym zwłaszcza jej związek z zasadą domniemania niewinności. W dalszej jego części zbadano m.in. jaki wpływ na rozstrzygnięcie problemu przedmiotowego zakresu omawianej reguły mogły mieć kolejne nowelizacje przepisów prawa karnego procesowego, a także zestawiono tę dyrektywę z analogicznymi regulacjami z zakresu innych gałęzi prawa.