Teenagers as Victims of Cyberbullying – a Study of Secondary School Students at the Beginning and End of the COVID-19 Pandemic
Loading...
WWR-215304.pdf (484.86 KB)
0000-0002-1508-5604 Date
2025
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
EDUsfera Academic Press
Abstract
Aim. The aim of the study was to diagnose the frequency and character of various forms of cyberbullying experienced by secondary school students. The study aimed to capture both the scale of the phenomenon and its internal diversity, including the types and intensity of electronic aggression. In addition, the experiences of girls and boys were compared, and the relationship between victimisation and selected personality traits (TIPI) and the educational functionality of the family of origin. Methods and materials. The study was longitudinal and involved 165 students aged 15–19. Data were collected using an online questionnaire in 2020 and 2023. The data was collected using an online questionnaire in 2020 and 2023. An author-developed questionnaire on vulnerability to various forms of cyberbullying was correlated with socio-demographic data, a test of the educational functionality of the family of origin, and the Big Five Personality Inventory (TIPI). Descriptive statistics, Spearman’s rank correlation coefficient, and the chi-square test were used in the analyses to examine categorical relationships. Results and conclusion. After the pandemic, there was a decrease in incidental forms of cyberbullying and an increase in chronic cases. Girls were more exposed to violence that infringed on their dignity and privacy, while boys were more likely to experience confrontational and group aggression. Agreeableness, conscientiousness, and emotional stability had a protective effect, while openness correlated with sexting. High family functionality proved to be the strongest protective factor.Cel. Celem badań była diagnoza częstości oraz charakteru doświadczania różnych form cyberprzemocy wśród uczniów szkół średnich. Badanie miało na celu uchwycenie zarówno skali zjawiska, jak i jego wewnętrznego zróżnicowania, obejmującego typy i intensywność agresji elektronicznej. Analizowano zmiany w poziomie cyberprzemocy na przestrzeni lat 2020–2023. Dodatkowo porównano doświadczenia dziewcząt i chłopców oraz zbadano zależność między wiktymizacją a wybranymi cechami osobowości (TIPI) i funkcjonalnością wychowawczą rodziny pochodzenia. Metody i materiały. Badanie miało charakter podłużny i objęło 165 uczniów w wieku 15–19 lat. Dane zebrano za pomocą kwestionariusza online w 2020 i 2023 roku. Skorelowano autorski kwestionariusz podatności na różne formy cyberprzemocy z danymi socjodemograficznymi, testem funkcjonalności wychowawczej rodziny pochodzenia oraz testem wielkiej piątki osobowości (TIPI). W analizach zastosowano statystyki opisowe, współczynnik korelacji rang Spearmana oraz test chi-kwadrat do analizy zależności kategorialnych. Wyniki i wnioski. Po pandemii odnotowano spadek incydentalnych form cyberprzemocy oraz wzrost przypadków o charakterze przewlekłym. Dziewczęta częściej doświadczały przemocy naruszającej godność i intymność, a chłopcy — agresji konfrontacyjnej i grupowej. Ugodowość, sumienność i stabilność emocjonalna działały ochronnie, natomiast otwartość korelowała z sekstingiem. Najsilniejszym czynnikiem chroniącym okazała się wysoka funkcjonalność rodziny.