Protection of a Minor Victim Against Repeated Questioning According to the Court Jurisdiction
Loading...
08-Gadomska-Radel-2.pdf (253.27 KB)
0000-0002-3896-3254 Date
2025-11-24
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Akademia Policji w Szczytnie
License
Abstract
The aim of this article is to analyse the jurisdiction of the Supreme Court and common courts of law on application of the principle of a single questioning of a child victim of a crime as expressed in Article 185a of the Code of Criminal Procedure, which guarantees the protection of a minor from the negative consequences when he/she has to participate in the activity again. The Ratio Legis of Article 185a implemented into the Code of Criminal Procedure by the amendment of 10 January 2003, as amended by the Act of 3 June 2005 and the Act of 13 June 2013 , is to provide the most favourable conditions for the child victim to testify easily, to minimise the stress caused by the questioning and to protect against secondary victimisation, i.e. re-victimisation resulting from repeated questioning during the entire proceedings. Indeed, there is not the slightest doubt that repeated questioning can be a significant contributor to the child’s experiencing again, often unnecessarily, acute and painful memories. The need to protect children has not only been recognised by the legislator, but is also kept in mind by courts which rule on cases involving a minor victim of crime. The analysis of the jurisdiction of the courts leads to the conclusion that the representatives of the judicature recognise the necessity to protect a minor victim from repeated questioning, recognizing that the regulation of Article 185a of the Code of Criminal Procedure is a norm of a guarantee nature and protects the rights of the accused only to the extent in which these rights do not harm the legitimate interest of the victim. This acquires particular importance when the child becomes a victim, who generally cannot defend his or her rights independently.Celem artykułu jest analiza orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz sądów powszechnych stosowania zasady jednokrotnego przesłuchania dziecka pokrzywdzonego przestępstwem wyrażonej w art. 185 a kodeksu postępowania karnego, która gwarantuje małoletniemu ochronę przed negatywnymi skutkami konieczności ponownego uczestnictwa w czynności. Ratio legis art. 185 a wprowadzonego do kodeksu postępowania karnego nowelizacją z dnia 10 stycznia 2003 r., w brzmieniu ustalonym przez ustawę z dnia 3 czerwca 2005 r. oraz ustawę z dnia 13 czerwca 2013 r. jest zapewnienie pokrzywdzonemu dziecku jak najkorzystniejszych warunków do swobodnego złożenia zeznań, zminimalizowanie stresu wywołanego przesłuchaniem oraz ochrona przed wtórną wiktymizacją, czyli ponownym pokrzywdzeniem będącym wynikiem wielokrotnego przesłuchania w toku całego postępowania. Nie ma bowiem najmniejszych wątpliwości, że powtórne przesłuchanie może stanowić istotny przyczynek dla ponownego, często niepotrzebnego przeżywania dotkliwych i bolesnych dla dziecka wspomnień. Konieczność ochrony dzieci dostrzegł nie tylko ustawodawca, ale także mają na uwadze sądy orzekające w sprawach, w których bierze udział małoletni będący ofiarą przestępstwa. Analiza orzecznictwa sądów prowadzi do wniosku, że przedstawiciele judykatury dostrzegają konieczność ochrony małoletniego pokrzywdzonego przed ponownym przesłuchaniem uznając, że regulacja art. 185a k.p.k. jest normą o charakterze gwarancyjnym i chroni prawa oskarżonego tylko w takich zakresie, w jakim te prawa nie godzą w słuszny interes pokrzywdzonego. Nabiera to szczególnego znaczenia, gdy pokrzywdzonym jest dziecko, które na ogół nie może samodzielnie bronić swoich praw.
Description
Keywords
Citation
Gadomska-Radel A., Protection of a Minor Victim Against Repeated Questioning According to the Court Jurisdiction, " INTERNAL SECURITY", 2025, nr 1, s. 157 - 179.