“Тэатр унутранай эміграцыі” Канстанціна Сцешыка

Lepishava, Alena

“Тэатр унутранай эміграцыі” Канстанціна Сцешыка

Abstract

У цэнтры ўвагі артыкула – адна з яскравых інтэнцый развіцця найноўшай беларускай драматургіі, умоўна абазначаная як “тэатр унутранай эміграцыі”, якая вылучаецца побач з “тэатрам-барыкадай” (спектаклі Gloomy Sunday, Сабакі Эўропы Беларускага свабоднага тэатра, п’есы Пакрыўджаныя. Беларусь Андрэя Курэйчыка, С днём рождения, любимая! / From Russia with love Дзіяны Балыка), “тэатрам канфармізму” (п’есы Улады Альхоўскай на сцэне Купалаўскага тэатра). Першая з названых інтэнцый прааналізавана на матэрыяле п’ес Канстанціна Сцешыка розных гадоў, уключаных у зборнік Летели качели (2024). Праявы “ўнутранай эміграцыі” аналізуюцца праз зна кавыя топасы іх мастацкай структуры (герой, канфлікт, хранатоп), а іх вылучэнне абгрунтавана ў артыкуле.

The article focuses on one of the notable trends in the development of recent Belarusian dramaturgy, conventionally labelled as the ‘theatre of inner emigra tion.’ This trend stands alongside two others – the ‘theatre-barricade’ (exemplified by performances like Gloomy Sunday and Dogs of Europe by Belarus Free Theatre, as well as plays like Offended. Belarus by Andrei Kureichik and Happy Birthday, Beloved! / From Russia with Love by Diana Balyko) and the ‘theatre of conformism’ (plays by Vlada Olhovskaya staged at Yanka Kupala Theatre). The ‘theatre of inner emigration’ trend is examined through the plays by Konstantin Steshyk from various years, collected in the anthology ‘Leteli kacheli’ (Moscow: Gorodets, 2024). Manifestations of ‘inner emigration’ are analysed by looking at the significant topoi that shape the artistic structure of these plays, such as the protagonist, the conflict, and the chronotope, the significance of which is substantiated in the article.

Głównym tematem artykułu jest jedna z charakterystycznych tendencji rozwoju najnowszej białoruskiej dramaturgii, określona jako “teatr wewnętrznej emigracji” obok “teatru barykadowego” (spektakle Gloomy Sunday, Сабакі Эўропы Wolnego Teatru Białoruskiego, sztuki Обиженные. Беларусь Andrzeja Kurejczyka, С днем рождения, любимая! / From Russia with love Diany Balyko), “teatru konformizmu” (sztuki Włady Olchowskiej na scenie Teatru Kupałowskiego). Pierwsza z wymienionych tendencji została przeanalizowana na przykładzie sztuk Konstantina Steszika z różnych lat, zawartych w zbiorze Летели качели (Москва: Городец 2024). Przejawy “wewnętrznej emigracji” są analizowane przez pryzmat kluczowych elementów ich artystycznej struktury (bohater, konflikt, chronotop), a uzasadnienie wyboru tych elementów zostało przedstawione w artykule.