Turkusowa organizacja – idealny model kultury organizacyjnej czy ideologiczna iluzja?
Abstract
W obliczu rosnącej złożoności i zmienności otoczenia rynkowego współczesne organizacje coraz częściej poszukują nowych modeli zarządzania, które sprzyjają elastyczności, zaangażowaniu pracowników oraz zwiększeniu efektywności. Jedną z takich koncepcji jest model turkusowej organizacji zaproponowany przez Frederica Laloux. Opiera się on na idei samoorganizujących się zespołów, eliminacji tradycyjnej hierarchii, budowaniu kultury zaufania i pełnej transparentności, a także realizacji tzw. ewolucyjnego celu organizacji. W artykule scharakteryzowano możliwości, jak i ograniczenia wdrażania tej koncepcji kultury organizacyjnej. Na podstawie przykładów takich organizacji jak Buurtzorg, Morning Star, Zappos, czy PKS Gdańsk-Oliwa SA, Marco sp. z o.o. oraz HighSolutions ukazano potencjał rozwoju tego modelu w różnych branżach. Praktyki te przynoszą pozytywne rezultaty w postaci większej autonomii pracowników, obniżenia kosztów oraz wzrostu satysfakcji i innowacyjności. Z drugiej jednak strony, pełne wdrożenie modelu turkusowego bywa trudne, a niekiedy wręcz niemożliwe, zwłaszcza w dużych, złożonych organizacjach, gdzie kluczowe jest zachowanie porządku decyzyjnego i struktur odpowiedzialności. Celem badań przedstawionych w artykule jest próba odpowiedzi na pytanie: czy turkusowa organizacja to realna przyszłość zarządzania czy raczej idealistyczna wizja, nieprzystająca do realiów większości organizacji? Wnioski wskazują, że opisywany model zarządzania i kultury organizacyjnej nie jest uniwersalnym rozwiązaniem, lecz wartościową inspiracją, która odpowiednio zaadaptowana może wzbogacić kulturę pracy również w organizacjach o bardziej tradycyjnej strukturze.
Description
Description
Keywords
Citation
A. Konopelko, Turkusowa organizacja – idealny model kultury organizacyjnej czy ideologiczna iluzja?, Akademia Zarządzania 2025, 9(3), s. 12-32
