Лес у структуры акупацыйнага ландшафту Беларусі 1941–1944 гг.
Abstract
У артыкуле аналізуюцца функцыянальныя трансфармацыі лесу ў часе нацысцкай акупацыі Беларусі. Аналіз матэрыялаў вуснай гісторыі і архіўных крыніц паказвае, што лес, як і ўсе элементы культурнага ландшафту Беларусі, істотна змяняе сваю традыцыйную функцыянальнасць. Лясная прасто ра выступае адзіна магчымай ландшафтнай умовай арганізацыі партызан скага руху. Адначасова лес з’яўляецца месцам уратавання беларускага насельніцтва, а таксама габрэяў, што ўцякалі з гета. Амбівалентнасць лесу ў перыяд акупацыі заключаецца ў тым, што ён увасабляў не толькі шанец на выжыванне, але і ідэю смерці. Масавыя экзекуцыі мірнага насельніцтва, ваеннапалонных і габрэяў нацысты вельмі часта праводзілі ў лесе паблізу гарадоў і мястэчак.The article analyzes the functional transformations of the forest during the Nazi occupation of Belarus. The analysis of oral history materials and archival sources shows that the forest, like all elements of the cultural landscape of Belarus, is significantly changing its traditional functionality. The forest space is the only possible landscape condition for the organization of the partisan movement. At the same time, the forest is a place of salvation for the Belarusian population, as well as Jews fleeing from the ghetto. The ambivalence of the forest during the occupation period is that it embodied not only a chance for survival, but also the idea of death. The Nazis very often carried out mass executions of the civilian population, prisoners of war and Jews in the woods near cities and towns.Artykuł analizuje przekształcenia funkcjonalne lasu w okresie okupacji hitlerowskiej na Białorusi. Z analizy przekazów ustnych i źródeł archiwalnych wynika, że las, podobnie jak wszystkie elementy krajobrazu kulturowego Białorusi, znacząco zmienia swoją tradycyjną funkcjonalność. Przestrzeń leśna jest jedynym możliwym warunkiem krajobrazowym organizacji ruchu partyzanckie go. Jednocześnie las jest miejscem ratunku dla ludności białoruskiej, a także Żydów uciekających z getta. Ambiwalencja lasu w okresie okupacji polega na tym, że uosabiał on nie tylko szansę na przeżycie, ale także ideę śmierci. Naziści bardzo często dokonywali masowych egzekucji ludności cywilnej, jeńców wojennych i Żydów w lasach w pobliżu miast i miasteczek.
Description
Keywords
Citation
Lobach, U. (2024). Лес у структуры акупацыйнага ландшафту Беларусі 1941–1944 гг. Acta Albaruthenica, 1, 181–196. https://doi.org/10.31338/2720-698Xaa.24.11