Teacher Strategies for Fostering Children’s Agency: A Case Study of a Second-Grade Classroom
Loading...
WWR-215381.pdf (399.91 KB)
0000-0003-4658-7620 Date
2025
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
EDUsfera Academic Press
Abstract
Aim. Building the agency of the youngest students is currently an important goal of education. However, research reveals significant limitations in this area. The study pre-sented in the text attempts to identify the mechanisms, created by a teacher in the second grade, for developing children’s agency. The subject of the research was the teacher’s ac-ions in terms of ways of interacting with students, lesson organization, and the quality of tasks proposed to students. Methods and materials. The research was ethnographic in nature and was conducted n a natural, everyday classroom environment. During the observation, I sat at the back of the classroom and did not participate in the lessons. The data collection method was participatory and overt ethnographic observation. Results and conclusion. The presented research analyses show that the teacher’s actions orm a coherent system that allows students to develop independence. This is reflected in everyday, small interactions with children, which create a mechanism for building agency. What seems important in this class is the community in which the teacher is “with” the children, not “above” them. This takes the interaction to another level. It gives students self-esteem, building confidence in the meanings of their own choices. However, the teacher’s main belief, as reflected in her practices, can be described as a deep respect for the child.Cel. Budowanie sprawczości najmłodszych uczniów jest obecnie ważnym celem edukacji. Zakłada się potrzebę poczucia odpowiedzialności za swoje uczenie się oraz wpływu na otaczającą rzeczywistość. Badania ujawniają jednak znaczące ograniczenia w tym obszarze. W badaniach przedstawionych w tekście podjęto próbę rozpoznania mechanizmów tworzonych przez nauczycielkę w klasie drugiej w celu rozwijania sprawczości dzieci. Przedmiotem badań były działania nauczyciela w zakresie sposobów interakcji z uczniami, organizacji lekcji i jakości zadań proponowanych uczniom. Metody i materiały. Badania miały charakter etnograficzny, były prowadzone w naturalnym i codziennym środowisku klasowym. Podczas obserwacji siedziałam z tyłu klasy i nie brałam udziału w lekcjach. Metodą zbierania danych była obserwacja etnograficzna uczestnicząca i jawna. Wyniki i wnioski. Z przedstawionych analiz badań wynika, że działania nauczycielki tworzą spójny system pozwalający na budowanie samodzielności uczniów. Przedstawia się on w codziennych, drobnych interakcjach z dziećmi, tworzących mechanizm budowania sprawczości. Istotna wydaje się w tej klasie wspólnota, w której nauczycielka jest „z dziećmi”, a nie „nad” nimi i która przenosi interakcje na inny poziom. Daje uczniom przekonanie o ich własnej wartości i buduje zaufanie do sensu własnych wyborów. Istotnym działaniem nauczycielki dla rozwijania poczucia sprawczości jest również jej akceptacja dziecięcości uczniów z całym wachlarzem ich zachowań, problemów i potrzeb. Główne przekonanie nauczycielki uwidaczniane w jej praktykach można jednak opisać jako głęboki szacunek do dziecka, ufność w jego możliwości i zaciekawienie jego osobowością, umysłem i możliwościami.