Intronizacja w erze Heisei. Tradycja i zmiany

Abstract
7 stycznia 1989 roku, zaraz po śmierci cesarza Hirohito, zwanego odtąd Shōwa (Oświecony Pokój), tak jak era, w której panował od 1926 roku, nowym cesarzem został jego najstarszy syn, następca tronu Akihito. Było to zgodne z artykułem 2. Konstytucji Japonii (Nihonkoku kenpō) z 1946 roku - „tron cesarski jest dynastyczny i dziedziczony będzie zgodnie z postanowieniami powojennego Aktu o domu cesarskim (Kōshitsu tenpan) uchwalonym przez parlament” oraz z artykułem 4. tegoż Aktu - „gdy umiera cesarz, jego dziedzic niezwłocznie zajmuje pozycję władcy”. Było to także zgodne z wielowiekową tradycją. Początkowi panowania towarzyszyło kilka ważnych, choć dość skromnych ceremonii. Oficjalna intronizacja i inne uroczystości odbywają się bowiem dopiero po zakończeniu żałoby po poprzednim cesarzu. Jednak wszystkie te ceremonie musiały być zrewidowane przez władze, gdyż Akihito jest pierwszym cesarzem, który został monarchą w Japonii po drugiej wojnie światowej, kiedy to zasadniczo zmieniła się jego pozycja i rola w państwie
Description
Keywords
Citation
Palasz-Rutkowska, E. (2015). Intronizacja w erze Heisei. Tradycja i zmiany. W: K. Starecka, A. Żuławska-Umeda (red. nauk.), Japonia ery Heisei. Alienacje i powroty (s. 37-57). Polska Fundacja Japonistyczna.
Related research dataset