Edukacja w kryzysie? I co dalej?

Abstract
Pandemia COVID-19 pogłębiła globalny kryzys uczenia się i nasiliła nierówności w edukacji. Powracające do szkół dzieci doświadczają traum i zaległości w nauce. Niniejszy artykuł przedstawia propozycje reorganizacji funkcjonowania placówek oświatowych w celu zminimalizowania negatywnego wpływu pandemii na prawo uczniów do wysokiej jakości edukacji. Artykuł proponuje wykorzystanie najnowszych osiągnięć nauk o uczeniu się, oferujących sprawdzone strategie zarządzania kryzysem na poziomie szkoły. Dodatkowych wskazówek dostarczają liczne przykłady rozwiązań opisane w literaturze krajowej i zagranicznej. Prezentujemy przykład wdrożenia 12-tygodniowego modułu przygotowawczego dla uczniów klas pierwszych, ułatwiającego im płynne przejście z przedszkola do szkoły. Program ten realizuje koncepcję przywództwa atomowego (atomic leadership), która zaleca wprowadzanie drobnych zmian w celu wypracowania trwałych nawyków (zarządzanie mikrozmianą). Okazuje się, że konsekwentne wprowadzanie małych, zaplanowanych zmian jest najlepszym sposobem na osiągnięcie dużych i trwałych zmian w szkole. Podejście to wpisuje się w realizację Celu Zrównoważonego Rozwoju ONZ nr 4, zgodnie z którym do roku 2030 większość krajów na świecie zobowiązała się do zapewnienia wszystkim edukacji wysokiej jakości oraz promowania uczenia się przez całe życie.
Description
Keywords
Citation
Wyrwa, F., Wyrwa, M. (2023). Edukacja w kryzysie? I co dalej?. W: B. Niemierko, K. M. Szmigiel (red.), Zdalna i bezpośrednia diagnostyka edukacyjna. XXVII Krajowa Konferencja Diagnostyki Edukacyjnej (s. 31-39). Polskie Towarzystwo Diagnostyki Edukacyjnej