Wiara jako źródło zobowiązań moralnych

Torończak, Edward

Wiara jako źródło zobowiązań moralnych

Abstract

W integrującej się Europie daje się zauważyć wyraźny rozdział pomiędzy wiarą a moralnością chrześcijańską. Kryzys wiary i moralności, a właściwie brak ich integralnego ujmowania jest konsekwencją zagubienia pełnej prawdy o człowieku. W niektórych poglądach teologiczno-moralnych daje się zauważyć dualistyczną koncepcję człowieka, w której dochodzi do radykalnego „oddzielenia” wymiaru transcendentalnego od wymiaru kategorialnego działania moralnego. Skutkiem tego jest błędne ujmowanie relacji pomiędzy wiarą a moralnością, co w konsekwencji prowadzi do jednostronnych interpretacji postaw religijno-moralnych: „kwietyzmu” i „aktywizmu”. W pierwszym przypadku dochodzi do przeakcentowania intencjonalnego wymiaru działania (decyzji wiary) człowieka, marginalizując jego aspekt obiektywny. W drugim zaś przypadku (aktywizmu) dochodzi do przeakcentowania zewnętrznej stronie działania moralnego, pomniejszając albo wręcz pomijając jego aspekt duchowy. Wydaje się zatem, że opcja fundamentalna (wybór podstawowy) jako decyzja „totalnego” samookreślenia się człowieka wobec Boga może stanowić kategorię pozwalającą lepiej zrozumieć wzajemną relację pomiędzy wiarą a moralnością, jak również pozwala lepiej zrozumieć dynamikę moralnego działania człowieka.