Hymn o miłości Krzysztofa Kieślowskiego

Eichstaedt, Jarosław

Hymn o miłości Krzysztofa Kieślowskiego

Abstract

Krzysztof Kieślowski’s Anthem about love Krzysztof Kieślowski’s movie triptych Blue – White – Red is connected with Great French Revolution’s slogans: freedom, equality and brotherhood. Krzysztof Kieślowski and Krzysztof Piesiewicz wanted to show more human and intimate site of this case, not political or philosophical one. Movie critics noticed that in every part of trilogy community with spectator is different. In Blue this is music, in White – money and in Red – a phone. The same phone in every part of trilogy is a basic way to love confessions. In contemporary culture singular person feels more and more helpless and lonely. Movie has its own answer for this problem. Metaphor of foreignness is damaged by love. Passion we feel to other person can be seen as a opportunity of living together. In epilogue different experiences force to return and promise of big love that all of us are waiting these days.

Description

Filmowy tryptyk Krzysztofa Kieślowskiego Niebieski – Biały – Czerwony jest usytuowany w ramach haseł Wielkiej Rewolucji Francuskiej: wolności – równości – braterstwa. Intencją, zarowno Krzysztofa Kieślowskiego jak i Krzysztofa Piesiewicza, było sfilmowanie tego, jak funkcjonują hasła Wielkiej Rewolucji Francuskiej nie w wymiarze filozoficznym, politycznym czy społecznym, ale w sferze ludzkiej, intymnej, osobistej. Krytycy filmowi zauważyli, iż kolejne części trylogii posługują się rożnymi środkami komunikacji. W Niebieskim podstawowym środkiem jest muzyka, w Białym – pieniądze, a w Czerwonym – telefon. Ten sam telefon jest jednocześnie w każdej z części filmowej trylogii podstawowym medium wyznań miłosnych. W kulturze współczesnej jednostka czuje się coraz bardziej samotna i bezbronna. Film ma inną odpowiedź od tej, jaką podpowiada kultura. Metafora oddalenia ludzi jest w istocie zburzona właśnie przez miłość. Namiętność do innej osoby jawi się jako okno ku dalszemu wspólnemu ich losowi. Połączenie doświadczenia powrotu i miłości, eksponowane w epilogu filmowej trylogii Krzysztofa Kieślowskiego, to w efekcie obietnica zbliżenia ludzi, na która tak bardzo we współczesnej kulturze liczymy.