Specyfika muraw kserotermicznych Suwalskiego Parku Krajobrazowego

Lewoń, Radosław; Pirożnikow, Ewa; Dyderski, Marcin Kamil

Specyfika muraw kserotermicznych Suwalskiego Parku Krajobrazowego

Abstract

Suwalski Park Krajobrazowy cechuje duża różnorodność cech geomorfologicznych oraz odmienny od innych regionów Polski klimat. Na obszarze Parku występuje roślinność kserotermiczna, jednakże jej fizjonomia oraz skład gatunkowy jest uważany za specyficzny i charakterystyczny tylko dla tego regionu. W porównaniu do południowych muraw niewielki jest udział gatunków charakterystycznych dla Festuco-Brometea, na korzyść gatunków mezofilnych łąk. Zbiorowiska roślinne zakwalifikowano do dwóch zespołów Anthyllidi-Trifolietum montani oraz Hieracio pilosellae-Thymetum pulegioidis. Do najczęstszych gatunków muraw należy Achillea millefolium, Agrimonia eupatoria, Agrostis capillaris, Anthyllis vulneraria, Galium verum, Medicago falcata, Pilosella officinarum, Pimpinella saxifraga oraz Thymus pulegioides. Największym zagrożeniem dla tych siedlisk jest zmiana użytkowania oraz fragmentacja siedlisk. Monitoring oraz projekt ochrony muraw uwzględniających ich specyfikę jest niezbędny dla zachowania tych układów.

The Suwałki Landscape Park (NE Poland) is characterized by a great variety of geomorphological features and a climate different from other regions of Poland. Xerothermic vegetation occurs in the Park, but its physiognomy and species composition is considered specific and characteristic only for this region. Compared to the southern grasslands, the proportion of species characteristic of Festuco-Brometea is not large, in favour of mesophilic grassland species. Plant communities were classified into two associations: Anthyllidi-Trifolietum montani and Hieracio pilosellae-Thymetum pulegioidis. The most common grassland species are Achillea millefolium, Agrimonia eupatoria, Agrostis capillaris, Anthyllis vulneraria, Galium verum, Medicago falcata, Pilosella officinarum, Pimpinella saxifraga and Thymus pulegioides. The most important threats to these habitats are land-use change and habitat fragmentation. Grassland species decline through the forest succession, therefore encroachment of woody vegetation can also lead to the decline of these ecosystems. The knowledge on the species composition distinctiveness of Suwalki Landscape Park xerothermic vegetation is crucial for both assessing the state of conservation and designing site-specific management of these ecosystems. Therefore, monitoring and proper design of grassland conservation plans, accounting for their specificity, is necessary to maintain these ecosystems.