Likwescencje w krakowskim „Missale plenarium” AKKK 3

Abstract
W notacji Mszału AKKK Ms 3 występują trzy podstawowe formy graficzne likwescencji, wzorujące się na najstarszych rękopisach adiastematycznych. Częściowo ich zastosowanie jest zgodne z najstarszymi rękopisami, częściowo kodeks podąża własną drogą. Jednakże wersje graficzne likwescencji różnią się w znaczący sposób, zwłaszcza w przypadku kształtu likwescencji („plica”) odpowiadającej cephalicusowi, przede wszystkim przebiegiem i grubością „ogonka”. Podczas gdy w przypadku epiphonusa wysokość dwóch dźwięków może być określona poprzez długość „ogonka”, wskazanie wysokości dźwięku nuty likwescencyjnej w innych przypadkach pozostaje sprawą otwartą, pozostawioną wiedzy śpiewaka. Istnieją jednak przypadki, kiedy możemy określić wysokość dźwięku. Niekiedy zastosowanie likwescencji w połączeniu z podwojeniem dźwięku wydaje się służyć wzmocnieniu intensywności brzmienia tekstu i ma charakter interpretacyjny.
Description
Keywords
Citation
Hönerlage, C. (2022). Likwescencje w krakowskim „Missale plenarium” AKKK 3. W: S. Ferfoglia (red.), Ad fontes Cathedralis Cracoviensis. Recepcja rękopisu «Missale plenarium» AKKK Ms 3. (s. 287-328). Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów
Related research dataset