Motyw "kurtijo" we współczesnej poezji sefardyjskiej

Abstract
Artykuł analizuje motyw kurtijo we współczesnej poezji judeo-hiszpańskiej. Termin kurtijo oznacza w ladino tradycyjne sefardyjskie domostwo z wewnętrznym podwórzem, zamieszkiwane przez wiele rodzin połączonych silnymi więzami sąsiedzkimi. Przed drugą wojną światową w miastach rejonu Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu była to rzeczywistość powszechna, codzienna i swojska, której w państwach tzw. diaspory turecko-bałkańskiej nieodwracalny kres położyła Zagłada. We współczesnej poezji żydowskie podwórce są wspominane z nostalgią i nutą żalu jako symbol świata minionego, zniszczonego przez Holokaust. Przywołanie ich obrazów w wierszach upamiętnia z ciepłem i czułością znany z dzieciństwa lub historii rodzinnych dawny, bardziej tradycyjny świat z typowymi dla niego zwyczajami. Ponadto wyobrażenia kurtijo łączą się z tematem powrotu do korzeni rodzinnych i wspólnotowych, czyli odkrywania i umocnienia sefardyjskiej tożsamości autorów.
Description
Keywords
Citation
August-Zarębska, A. (2013). Motyw "kurtijo" we współczesnej poezji sefardyjskiej. "Literatura Ludowa", Vol. 57, nr 4-5, s. 35-46
Related research dataset
Belongs to collection