Szpital jako pogranicze kulturowe. Zmagania z wzajemną Obcością
Abstract
Szpital to specyficzne miejsce. Na jego terenie spotykają się ludzie o różnych problemach i z różnych środowisk. Zarówno pacjenci dotknięci chorobą, ich bli-scy, jak i również personel medyczny. Każdy z nich pełni swoje role społeczne, a wspólnym mianownikiem, który ich łączy jest choroba. Na skutek choroby pa-cjentowi mogą towarzyszyć rozmaite problemy. Zmienia się jego ciało, spraw-ność fizyczna i psychiczna, wygląd, sposób myślenia. Musi się przystosować do nowej sytuacji. Często zmaga się z niezrozumieniem, odrzuceniem, wyklucze-niem ze strony bliskich i personelu medycznego. Przez to staje się Obcy dla nich, a czasami i dla siebie samego. Celem niniejszego artykułu było ukazanie proble-mów, jakie rodzą się w związku z chorobą pacjenta zarówno ze strony chorego, jego bliskich, jak i opiekującego się nim personelu. Może posłużyć jako istotny przedmiot refleksji i element programów edukacyjnych kierowanych zarówno do personelu medycznego, jak i również studentów oraz wolontariuszy.
Description
Keywords
Citation
Pluta M. (2017). Szpital jako pogranicze kulturowe. Zmagania z wzajemną Obcością, w: P.P. Grzybowski, K. Kramkowska, M. Pluta (red.) Wspólne obszary tanatopedagogiki i pedagogiki międzykulturowej: chorzy, cierpiący i umierający jako inni i obcy. Bydgoszcz: Wydawnictwo UKW, 75-87
