W poszukiwaniu prawdy (o) miłości w Pamiętniku miłości Kazimierza Wierzyńskiego

Abstract
Artykuł jest interpretacją Pamiętnika miłości Kazimierza Wierzyńskiego. Autor skupia się w swojej pracy na sposobie obrazowania miłości w poszczególnych częściach tomiku. Analizując postawę podmiotu mówiącego, dowodzi, że konsekwencją przeżywanej przez niego miłości jest odosobnienie. Miłość wzmaga uczucie samotności i niemocy, ponieważ nie jest efektem więzi międzyludzkiej, lecz wyobraźni. Podmiot mówiący w wierszach zachowuje de facto bierność wobec uczucia zyskującego absolutny wymiar. Jak dowodzi autor, wizja absolutnej miłości spełnia istotną funkcję w życiu bohatera. Z jednej strony pozwala mu rekompensować lęki, które były jego udziałem, z drugiej zaś chroni go przed konfrontacją z nieznośną prawdą o jego związku.

This paper focuses on the way of depicting love in Diary of love by Kazimierz Wie- rzyński. The author proves that love implies feeling of strangeness. The persona in poems is focused only on his own feelings, and love is a form of legitimising his emotions. In consequence, love evokes helplessness and withdrawal, because it is not an effect of interpersonal relationship but rather a figment of imagination. According to the author, the lyrical ego absolutizes love to protect himself from the truth about his relationship.
Description
Description
Keywords
Citation
Related research dataset
Belongs to collection