China’s New Silk Road Project as the Realisation of the Geopolitical Concept of a Continental and Maritime Power
Abstract
This article is a theoretical consideration of the New Silk Road (NSR) project as in an attempt to reconcile the classical geopolitical concepts of continental power by Halford J. Mackinder and Nicolas Spykman and maritime power by Alfred T. Mahan. Indeed, in geopolitical terms, the project is yet another attempt in history to create a land-sea power as a counterweight to a hegemony based strictly on maritime dominance. It should be emphasized that the project itself, in addition to the geopolitical dimension, has a subsidiary political-propaganda and economic dimension. The former encompasses a broad spectrum of activities that use psychosocial and political foreign policy tools and that aim to rally states that could potentially join the NJS project. The economic dimension is a contribution to the further expansion of China's power on the one hand, and an opportunity to deepen political ties with these countries on the other. These three approaches, as well as the relationship between them, will be analyzed in depth within a framework of China's endeavor to establish a continental and maritime power.Niniejszy artykuł stanowi teoretyczne rozważania nad projektem Nowego Jedwabnego Szlaku (NJS) jako próby pogodzenia klasycznych koncepcji geopolitycznych mocarstwa lądowego Halforda J. Mackindera i Nicolasa Spykmana oraz morskiego Alfreda T. Mahan. W ujęciu geopolitycznym projekt stanowić ma bowiem kolejną w historii próbę stworzenia mocarstwa lądowo-morskiego, jako przeciwwagi dla hegemonii opartej stricte na dominacji morskiej. Należy podkreślić, iż sam w sobie projekt obok wymiaru geopolitycznego, ma również subsydiarny wymiar polityczno-propagandowy oraz ekonomiczny. Pierwszy z nich obejmuje szerokie spektrum działań wykorzystujących psychospołeczne i polityczne narzędzia polityki zagranicznej i które mają na celu zjednanie sobie państw mogących potencjalnie dołączyć do projektu NJS. Wymiar ekonomiczny to natomiast z jednej strony przyczynek do dalszej rozbudowy potęgi Chin, z drugiej zaś szansa na pogłębienie politycznych związków z tymi państwami. Owe trzy ujęcia, a także relacje między nimi zostaną wnikliwie przeanalizowane w ramach niniejszego wywodu w kontekście budowy przez Chiny mocarstwa lądowo-morskiego.Данная статья представляет собой теоретическое рассмотрение проекта Нового Шёлкового пути (НШП) как попытки примирить классические геополитические концепции сухопутной мощи Хэлфорда Дж. Макиндера и Николаса Спайкмена с морской мощью Альфреда Т. Мэхэна. Действительно, с геополитической точки зрения проект представляет собой очередную попытку в истории создать державу «суша-море» в противовес гегемонии, основанной исключительно на морском господстве. Следует подчеркнуть, что, помимо геополитического измерения, сам проект имеет вспомогательное политико-пропагандистское и экономическое измерение. Первое включает в себя широкий спектр мероприятий, использующих социально-психологические и политические инструменты внешней политики и направленных на сплочение государств, которые потенциально могут присоединиться к проекту НШП. Экономическое измерение, с одной стороны, является вкладом в дальнейшее расширение могущества Китая, а с другой — возможностью углубить политические связи с этими странами. Эти три подхода, а также взаимосвязь между ними, будут подробно проанализированы в рамках данной аргументации в контексте строительства Китаем сухопутной и морской державы.
Description
Keywords
Citation
Adamczyk, M., Grabowiec, P. (2024). China’s New Silk Road Project as the Realisation of the Geopolitical Concept of a Continental and Maritime Power. Studia Orientalne, 2 (30), 26-44. : https://doi.org/10.15804/so2024202.