The CAP’s Transition to a Single Fund: Legal and Institutional Consequences
Loading...
Tedioli.pdf (1.01 MB)
0000-0002-0593-852X Date
2026-06-29
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Instytut Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej - Państwowy Instytut Badawczy
License
Abstract
Aim: The 2025 Commission package (COM[2025] 565 and COM[2025] 560) proposes a Single Fund (PNRF) for 2028–2034, merging CAP resources with other EU instruments and ending the traditional dual-pillar system. This raises fundamental questions on compliance with Articles 38–44 TFEU, the preservation of CAP’s functional autonomy, and the resilience of budgetary safeguards. Material and methods: The article adopts a legal-dogmatic and comparative approach. It analyses EU primary law, the 2023–2027 CAP framework (Regulations 2021/2115–2117), and the Commission’s 2025 proposals (COM[2025] 565, 560, 550, 545). Parliamentary and Council materials, Member State positions, and stakeholders’ documents (e.g. CEJA, Copa-Cogeca) are reviewed. Given the scarcity of post-2027 academic literature, this work provides one of the first systematic legal-institutional assessments of the Single Fund. Results: The analysis identifies tensions between simplification and integration, on the one hand, and the CAP’s legal “speciality” on the other. Formal safeguards (ring-fenced agricultural envelopes, accounting separation, performance monitoring) exist, but doubts remain about their durability in times of budgetary stress. Some stakeholders see the PNRF as risking “silent renationalisation”, while others interpret it as subsidiarity in action, offering Member States flexibility to adapt interventions and overcome CAP’s compartmentalisation. Conclusions: The reform is not merely technical but constitutional in impact. Its success depends on balancing innovation with continuity: only robust safeguards can ensure that the Single Fund preserves the CAP’s identity as a genuine common policy. Implemented with transparency and legal certainty, it could modernise agricultural governance; without such guarantees, it risks eroding the CAP’s distinctiveness and weakening its role in food security and sustainable rural development.Cel: W pakiecie Komisji z 2025 r. (COM[2025] 565 i COM[2025] 560) zaproponowano jednolity fundusz (FPKR) na lata 2028–2034, łączący zasoby WPR z innymi instrumentami UE oraz odchodzący od tradycyjnego systemu dwufilarowego. Rodzi to zasadnicze pytania dotyczące zgodności z art. 38–44 TFUE, zachowania funkcjonalnej autonomii WPR oraz trwałości zabezpieczeń budżetowych. Materiał i metody: W artykule przyjęto podejście prawno-dogmatyczne i porównawcze. Przeanalizo- wano prawo pierwotne Unii, ramy WPR na lata 2023–2027 (rozporządzenia 2021/2115–2117) oraz wnioski Komisji z 2025 r. (COM[2025] 565, 560, 550, 545). Uwzględniono także materiały Parlamentu i Rady, stanowiska państw członkowskich oraz dokumenty zainteresowanych stron (np. CEJA, Copa-Cogeca). Ze względu na skąpy stan literatury naukowej dotyczącej okresu po 2027 r. opracowanie stanowi jedną z pierwszych systematycznych ocen prawno-instytucjonalnych jednolitego funduszu. Wyniki: Analiza ujawnia napięcie między uproszczeniem i integracją a prawną „szczególnością” WPR. Istnieją formalne zabezpieczenia (wyodrębnione pule środków na rolnictwo, rozdzielność księgowa, monitorowanie wyników), ale nadal istnieją wątpliwości co do ich trwałości w warunkach presji budżetowej. Część zainteresowanych stron postrzega FPKR jako ryzyko „cichej renacjonalizacji”, podczas gdy inni widzą w nim przejaw realizacji zasady pomocniczości, pozwalający państwom członkowskim elastyczniej dostosowywać interwencje i przezwyciężać segmentację WPR. Wnioski: Reforma ma nie tylko wymiar techniczny, lecz także konstytucyjny. Jej powodzenie zależy od właściwego wyważenia innowacji i ciągłości: tylko solidne zabezpieczenia mogą zagwarantować, że jednolity fundusz zachowa tożsamość WPR jako rzeczywiście wspólnej polityki. Jeżeli zostanie wdrożony z poszanowaniem przejrzystości i pewności prawa, może unowocześnić zarządzanie rolnictwem; bez takich gwarancji grozi osłabieniem odrębności WPR i jej roli w zapewnianiu bezpieczeństwa żywnościowego oraz zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich.
Description
Keywords
Citation
Tedioli, F. (2026). The CAP’s Transition to a Single Fund: Legal and Institutional Consequences / Przejście wspólnej polityki rolnej do jednolitego funduszu: konsekwencje prawne i instytucjonalne. Zagadnienia Ekonomiki Rolnej / Problems of Agricultural Economics, 387(2), 1–26. https:doi.org/10.30858/zer/216953