Na wybiegu bez zmian – militarne inspiracje w branży mody
Abstract
Artykuł stanowi przegląd wybranych przykładów wykorzystania motywów militarnych w kontekście mody, scharakteryzowanej przez pryzmat teorii aktora-sieci jako zjawisko o niejednoznacznym charakterze. Już podczas II wojny światowej cywile, również kobiety, powszechnie nosili trencze. Z kolei w czasach wojny w Wietnamie wiele młodych osób traktowało fragmenty umundurowania, wojskowe kurtki czy spodnie jako symbol antywojennego protestu. Prekursorką tej estetyki była Elsa Schiaparelli, Włoszka, która jako pierwsza wykorzystała wzór moro w historii haute couture. W 2003 roku Madonna, przeciwniczka zbrojnej interwencji w Iraku, przygotowała kontrowersyjny teledysk American Dream. W 2010 roku militarne inspiracje znalazły się między innymi w kolekcjach Burberry czy Balmain. Wśród sesji zdjęciowych odwołujących się do militarnej estetyki odnaleźć można zarówno realizacje konwencjonalne, jak i te mocno dyskusyjne. Militarna moda to także satyra na uniform wojskowy w wykonaniu Thoma Browne’a, kobiety piratki Jeana Paula Gaultiera, amazonki Alexandra McQueena, wybranki krzyżowców duetu Viktor & Rolf czy rycerze Dolce & Gabbana. Oprócz analizy literaturowej zaproponowano również interpretację wybranych sesji zdjęciowych w kontekście utrwalania i przełamywania stereotypów dotyczących płci.