Titanic, Mysterious, Forgotten: Cities in Howard Philips Lovecraft’s Stories

Abstract
Przestrzenie zapomniane, wycofane, ukryte, a przez to groźne i tajemnicze, stanowią ważny element na- strojotwórczy w fantastyce grozy. Realizują one bowiem zasadę dwudzielności przestrzeni, warunkując jej rozpad na „ten” i „tamten” świat. Świat w opowieściach Howarda Philipsa Lovecrafta konstruowany jest właśnie według tej zasady. Istotnymi elementami scenerii stają zapomniane tytaniczne miasta. Ich architektura, będące przedmiotem bezustannego zdumienia bohaterów, poddana jest prawom nieistniejącym w ludzkim świecie, budząc grozę i fascynację jednocześnie. Obok miast tytanicznych (zatopionych, nieodkrytych, pozaziemskich) i wyizolowanych, jak Innsmouth, istnieją także metropolie ludzkie, w których pojawiają obszary zakazane, naznaczone miazmatami zła czy wynaturzenia. Z reguły są to na wpół wymarłe, częściowo opuszczone przez mieszkańców terytoria, zasiedlane przez jednostki zdeformowane społecznie i psychicznie. Takie enklawy rozpadu sygnalizują wkroczenie w obszar zakazany, przekroczenie progu „normalności. Ważnym elementem peregrynacji bohaterów po ukrytych lub zdegenerowanych miastach, staje się motyw błądzenia w labiryncie. Jest on sygnałem zagubienia, przewagi terytorium nad eksploratorami. Sceneria wydarzeń staje istotnym elementem prezentacji świata skażonego przez pradawne zło, pełniąc niejako rolę bohatera (czy współbohatera) niektórych utworów.Lovecraft
Description
Keywords
Citation
Related research dataset