Wpływ porażenia Puccinia graminis Pers. na zawartość makroelementów w wybranych odmianach Poa pratensis L. w zależności od nawożenia azotem
Abstract
Badania przeprowadzono w latach 2005-2007 w Stacji Doświadczalnej Małopolskiej Hodowli Roślin - HBP zlokalizowanej w Skrzeszowicach koło Krakowa (220 m n.p.m.). Obiektami doświadczalnymi były plantacje nasienne czterech pastewnych odmian wiechliny łąkowej (Balin, Duna, Skiz, Skrzeszowicka), na których stosowano zróżnicowane nawożenie azotowe: w jednej dawce (jesienią) w ilości: 30 N kg/ha oraz w dwóch dawkach wczesną wiosną i jesienią, w ilościach: 90 N kg/ha (60 i 30), 120 N kg/ha (60 i 60), 120 N kg/ha (90 i 30) oraz 150 N kg/ha (90 i 60). Celem badań było określenie wpływu porażenia Puccinia graminis na zawartość makroelementów (N, P, K, Ca, Mg i Na) w wybranych odmianach wiechliny łąkowej. Do oznaczeń składu mineralnego pobierano po 250 roślin zdrowych oraz porażonych, w fazie pełni kłoszenia. W średnich próbkach oznaczono: zawartość suchej masy – metodą suszarkową, azot ogólny - metodą Kjeldahla, zawartość fosforu, potasu, wapnia, magnezu i sodu - metodą atomowej spektrometrii absorpcyjnej AAS po mineralizacji na sucho w piecu muflowym. Największe porażenie wszystkich odmian (71-93%) przez Puccinia graminis stwierdzono w obiektach kontrolnych oraz nawożonych dawkami azotu 120 (90 i 30) kg i 150 (90 i 60) N kg/ha, w ostatnim roku badań. Natomiast najmniejsze porażenie występowało w roślinach obiektów nawożonych dawkami azotu: 30 N kg/ha (jednorazowo) oraz 90 N kg/ha (60 i 30 N kg/ha), w pierwszym roku badań. Rośliny zdrowe charakteryzowały się większą zawartością azotu ogólnego, fosforu, potasu i sodu niż rośliny porażone. Największą różnicę w zawartości azotu ogólnego pomiędzy roślinami zdrowymi a porażonymi stwierdzono w przypadku odmiany Duna (42%), fosforu oraz potasu – odmiany Skiz (odpowiednio 33 i 43%), natomiast sodu – odmiany Balin (25%). Rośliny zainfekowane przez Puccinia graminis, w odniesieniu do zdrowych, były bardziej zasobne w wapń oraz magnez.Investigations were conducted in the years 2005-2007 at the Malopolska Experimental Plant Breeding Station - HBP located at Skrzeszowice near Krakow (220 m a.s.l.). The experimental treatments included seed production plantations of four fodder cultivars of meadow grass (Poa pratensis): Balin, Duna, Skiz and Skrzeszowicka, on which diversifi ed nitrogen fertilization was applied: one dose of 30 N kg/ha (in autumn) and two doses early in spring and in autumn, at rates of 90 N kg/ha (60 and 30), 120 N kg/ha (60 and 60), 120 N kg/ha (90 and 30) and 150 N kg/ha (90 and 60). The research aimed to determine the degree of plant infection with Puccinia graminis on macroelement (N, P, K, Ca, Mg and Na) content in selected cultivars of meadow grass. The greatest infection of all cultivars (71-93%) by Puccinia graminis was registered on the control treatment and on treatments with nitrogen doses of 120 (90 and 30) kg and 150 kg (90 and 60) N kg/ha in the fi nal year of the investigations. On the other hand the lowest infection occurred on plants from the treatments fertilized with nitrogen doses of 30 N kg/ha (single application) and 90 N kg/ha (a split application of 60 and 30 N kg/ha), in the first year of the research. Healthy plants were characterized by bigger content of total nitrogen, phosphorus, potassium and sodium than the diseased plants. The biggest difference in total nitrogen content between healthy and diseased plants was registered for Duna cv. (42%), in phosphorus and potassium contents for Skiz cultivar, respectively 33 and 43%, while in sodium for cultivar Balin (25%). Selected cultivars infected by Puccinia graminis were more abundant in calcium and magnesium than healthy plants.
Description
Keywords
Citation
Grygierzec, B. (2012). Wpływ porażenia Puccinia graminis Pers. na zawartość makroelementów w wybranych odmianach Poa pratensis L. w zależności od nawożenia azotem. Polish Journalof Agronomy, 11, 21–28.