Preewangelizacja - ekstrawagancja czy pastoralna konieczność?
Abstract
Pojęcia „preewangelizacja” użył po raz pierwszy w języku urzędowym Kościoła papież Paweł VI w adhortacji apostolskiej "Evangelii nuntiandi" na określenie ewangelizacji początkującej i niepełnej (EN 51). W tejże adhortacji papież podkreślił, iż adresatami ewangelizacji są wszyscy ludzie zdolni do przyjęcia Ewangelii (EN 49). Rodzi się pytanie: co ma Kościół robić z tymi ludźmi, którzy przynajmniej aktualnie nie wykazują takiej zdolności? Autor artykułu stara się odpowiedzieć na to pytanie, wskazując trzy drogi preewangelizacji: kontemplacja piękna stworzenia, człowiek najdoskonalszym śladem Boga w stworzeniu, świadectwo życia ludzi wierzących. Artykuł ma charakter przeglądowy a głównym źródłem są dokumenty Kościoła współczesnego oraz dzieła teologiczne na temat dialogu Kościoła z niewierzącymi.
Description
Keywords
Citation
W. Przygoda, Preewangelizacja - ekstrawagancja czy pastoralna konieczność?, w: Peryferie wiary wyzwaniem dla Kościoła, red. W. Przygoda, M. Fiałkowski OFMConv, Wydawnictwo KUL, Lublin 2015, s. 17-40.